Dünyanın konuştuğu ve yeryüzünün bütün yaratıklarının yürekleri ile anlattıkları dilin; en temel ve yüce bölümünü anladım. Ve aşktı bunun adı.. İnsanlardan da çölden deokyonuslardan da daha eskiydi, tıpkı (kuyunun) yanında bu iki bakışın buluşması benzeri, iki bakışın buluştuğu her yerde, her zaman ortaya çıkardı. Evrenin saf diliydi bu, herhangi bir açıklamaya gereksinimi yoktu, çünkü Evren'in sonsuz zamanda yoluna devam etmek için hiçbir açıklamaya gereksinimi yoktu. Bende o anda hayatımın erkeğinin karşısında olduğumu ve seninde hiçbir söze gereksinim duymadan bunu bildiğini biliyordum. Bunun tersini söyleyenler evrensel dilden habersiz kimselerdir. Çünkü bu dili bilen biri, ister çölün ortasında ya da büyük kentlerin göbeğinde olsun, dünyada her zaman bir başkasını beklemekte olan biri bulunduğunu kolayca anlayabilir. Ve ben ve sen karşılaşınca ve gözlerimiz buluşunca, bütün geçmiş ve bütün gelecek artık bütün önemini yitirir. yanlızca o an, ve gökkubbe altında her şeyin aynı El tarafından yazıldığı gerçekliği vardır, bu inanılmaz gerçek vardır. Aşk'ı yaratan ve çalışan, dinlenen ve güneş ışığı altında çalışan her kimse için sevilecek birini yaratmış olan El.. Cünkü böyle olmasaydı, insan soyunun hayallerinin hiç bir anlamı olmazdı... En karanlık an, şafak sökmeden önceki andı

designer handan